domingo, 4 de octubre de 2009

Calou a vida, calou Mercedes

Si se calla el cantor, calla la vida, porque la vida, la vida misma es todo un canto

si se calla el cantor, muere de espanto la esperanza, la luz y la alegría.

si se calla el cantor, se quedan solos los humildes gorriones de los diarios,
los obreros del puerto se persignan quién habrá de luchar por su salario.

"que ha de ser de la vida si el que canta no levanta su voz en las tribunas por el que sufre, por el que no hay ninguna razón que lo condene a andar sin manta"

si se calla el cantor, muere la rosa, de que sirve la rosa sin el canto

debe el canto ser luz sobre los campos iluminando siempre a los de abajo.

Que no calle el cantor, porque el silencio cobarde apaña la maldad que oprime,
no saben los cantores de agachadas, no callarán jamás de frente al crimen.

"que se levanten todas las banderas cuando el cantor se plante con su grito,
que mil guitarras desangren en la noche una inmortal canción al infinito".
si se calla el cantor...calla la vida.

Isto era o que non hai tanto nos cantaba Mercedes Sosa. Todas as verbas sobran cando ela mesma explica nesta fermosa canción para que cría que servía o seu canto. E así foi. Sempre ao lado dos oprimidos, sempre erguendo a bandeira da solidaride, da libertade frente a opresión, buscando a democracia no seu país ...ao tempo de ser rosa, xunto con outras mulleres hispanoamericanas como Violeta Parra, Gabriela Mistral ou Alfonsina Storni.

Hoxe morreu "La negra Sosa","La voz de América" morreu o canto, morreu a rosa e ...quedounos un inmortal silencio.

ADEUS PARA SEMPRE A MERCEDES SOSA.

sábado, 3 de octubre de 2009

LECTURAS RECOMENDADAS. LENGUA CASTELLANA.


Partiendo de la reflexión que nos suscitan las palabras de Julián Montesinos:"Una lectura única (dígase con absoluta claridad) es una propuesta pedagógica homogeneizadora y a la larga empobrecedora", en el Departamento de lengua Castellana y Literatura hemos decidido hacer cada trimestre una selección de cinco libros por nivel para que los alumnos lean aquellos que mejor se adapten a su capacidad lectora. He aquí la propuesta:
1º de ESO
Robinson Crusoe, Daniel Defoe. Vicens Vives, Cucaña adaptados. Para aquellos alumnos con dificultades lectoras se recomienda el libro de la editorial Almadraba, colección Kalafate.
Las cartas de Alain, Enrique Pérez Díaz. Anaya, Sopa de Libros.
Intercambio con un inglés, Christine Nöstlinger. Planeta Oxford, Camaleón.
Mío Cid. Recuerdos de mi padre, Mº Isabel Molina. Alfaguara Juvenil.
El gigante egoísta y otros cuentos, Óscar Wilde. Vicens Vives.Cucaña.
Mary Poppins, P.L.Travers. Almadraba. Colección Kalafate.
2º de ESO
El gigante egoísta y otros cuentos, Óscar Wilde. Vicens Vives.Cucaña
Oliver Twist. Charles Dickens. Vicens Vives. Cucaña
La señora de los gatos. Nick Shadow. Anaya.
Lágrimas de Shiva. César Mallorquí. Edebé.
El diario de Ana Frank. Editorial Juventud.
3º de ESO
Maldita adolescente. María Menéndez Ponte. SM
La ciudad de las Bestias. Isabel Allende. Debolsillo.
El gato negro y otros cuentos de horror. Edgar Allan Poe. Vicens Vives.
La espada y la rosa. Antonio Martínez Menchén. Alfaguara serie Roja.
La tesis de Nancy. Ramón J.Sénder. Editorial Casals
4º de ESO - A y B
El fantasma de Canterville, Oscar Wilde. Vicens Vives. Cucaña.
Doctor Jekill y Mister Hyde, R.L.stevenson. Vicens Vives.
Cinco relatos españoles del siglo XIX. VV.AA. Cátedra base.
El mercader de Venecia, Shakespeare. Cátedra base
Cuentos fantásticos, VV.AA. Cátedra base.
4º de ESO- C
Leyendas y rimas, Gustavo Adolfo Bécquer. Vicens Vives, Aula de Literatura.
El universo de Poe. Selección de relatos de Edgar Allan Poe. Editorial Bambú.
OK, señor Foster, Eliacer Cansino. Edelvives, colección Alandar.
Saboreando el cielo. Ibtisam Barakat. Bambú Vivencias.
La profecía del abad Negro, José María Latorre. Alfaguara, Serie Roja.

jueves, 10 de septiembre de 2009

PARA EMPEZAR...POESÍA

Del blog del infatigable Evaristo Romaguera tomo este poema de Walt Whitman para empezar el curso contentos, conciliadores, concienciados, combativos, con ganas.


Carpe Diem! Aprovecha el día,
No dejes que termine sin haber crecido un poco,
sin haber sido un poco mas feliz,
sin haber alimentado tus sueños.

No te dejes vencer por el desaliento.
No permitas que nadie
te quite el derecho de
expresarte que es casi un deber.

No abandones tus ansias de hacer de tu vida
algo extraordinario...
No dejes de creer que las palabras, la risa y la
poesía
sí pueden cambiar el mundo...

Somos seres, humanos, llenos de pasión.
La vida es desierto y tambien es oasis.
Nos derriba, nos lastima, nos convierte en
protagonistas de nuestra propia historia...
Pero no dejes nunca de soñar,
porque sólo a través de sus sueños
puede ser libre el hombre.

No caigas en el peor error, el silencio.
La mayoría vive en un silencio espantoso.

No te resignes...
No traiciones tus creencias. Todos necesitamos
aceptación, pero no podemos remar
en contra de nosotros mismos.
Eso transforma la vida en un infierno.
Disfruta el pánico que provoca tener

la vida por delante...
Vívela intensamente,
sin mediocridades.

Piensa que en ti está el futuro y en
enfrentar tu tarea con orgullo, impulso
y sin miedo.

Aprende de quienes pueden enseñarte...
No permitas que la vida te pase por encima
sin que la vivas...

martes, 8 de septiembre de 2009

Benvida

Benvida a todos os que nos seguides e tamén a todos aqueles que pasedes por aquí e tedes un momento para ver se compartimos as mesmas inquedanzas.
Despois destes meses de descanso, ben merecido, tras un curso de moito traballo e esforzo por parte dos profesionais que estamos detras destas letras, volvemos á carga, e por carga entendemos facer todo o posible por compartir con vós o noso gusto pola lectura, por saber cada día algo novo, por ser quen de atopar aquela información que precisamos, ben para enriquecemento propio ou porque un terceiro nola demanda... e outras cousas que teñen como eixo vertebrador a NOSA BIBLIOTECA.
Un saúdo de benvida por tanto para todos e xa sabedes, aquí estamos de novo.

Queremos comezar esta nova andaina, curso 2009-2010, con esta campaña en favor da lectura que conocemos grazas a Trafegando ronseis

domingo, 28 de junio de 2009

O POETA DO COUREL, Letras Galegas 2010



Courel dos tesos cumes que ollan de lonxe!
Eiquí síntese ben o pouco que é un home...

Estes son os coñecidos versos de Uxío Novoneyra que un non pode deixar de musitar cando deixa atrás Samos e se adentra pola estrada cara aos montes máxicos e poéticos.
Uxío Novoneyra, o poeta de Parada de Moreda, no corazón do Courel, será o escritor ao que a Academia Galega dedicará no 2010 o Día das Letras Galegas. Esta grata noticia colleunos xa gardando os bártulos do curso e saíndo cara as vacacións. Pero desde a biblioteca non queremos deixar pasar a ocasión de mostrar a nosa satisfacción por esta nova.

PANOS brancos
esfiañados
da nebra
ouveando polos vales
polos soutos
i as devesas marelas
en busca dun caborco
ou dunha valiña outa
que os acolla
i os faga acougar!

Fiañas da nebra
rubindo
e baixando
á gaiola do aire
polas serras érmedas
e polos soutos despidos
do Nadal! (De OS EIDOS)


sábado, 6 de junio de 2009

Poesía viva nas Pontes

Hoxe aistimos a un novo recital do grupo poético Alalá.
Como teñen por costume, xunta a eles había un convidado de excepción, o poeta Eduardo Estévez.
Os alumnos de piano -Carlota Candelas, Ana Mª Ameneiro, Alberto Lozano e Brais Martínez- e frauta travesera -Carme Pita, Alicia López, María Allegue e Candela Paz- do Conservatorio de música de As Pontes e a danza oriental de Vanessa Lakshmi acompañáronos para crear unha grata atmósfera e convertíronse nun agradable telón de fondo para os poemas de Santi, Gloria, Ofelia, Aníbal Ánxel e Mª Carmen.

jueves, 4 de junio de 2009

As Pontes non sempre foi o que é

Aos das Pontes gústanos atopar de cando en vez cousas tan preciosas coma as que conta Otero Pedrayo neste libro ilustrado por Vicente Risco e digo isto porque, sen dúbida, a nosa non é a vila máis fermosa de Galiza; o seu carácter industrial, o feito de ser unha encrucillada,... non fan dela a mellor das vilas, pero é a nosa vila e nos sentimos orgullosos de ter nacido nela e de ser parte da súa historia, unha historia que por outra parte abrangue ata a prehistoria.
Pois ben, aquí vos traio unha obra que podedes atopar na nosa biblioteca, publicada alá polo ano 1929 cando Otero Pedrayo e Vicente Risco xunta a Ben-Cho-Shey, fixeron un camiño dende Ourense ate San Andrés de Teixido para coñecer en detalle o país e así poder integrar a súa bagaxe cultural no ámbito xeografico, económico, paisaxistico,...reivindicando dalgunha maneira o noso patrimonio cultural. Neste itinerario pasaron por aquí e veredes o que dín das Pontes de principios do século XX. Deixemos falara D. Ramón, na súa lingua, unha lingua que ás veces, esixe do lector un esforzo, pero ben merece a pena.
"SEÑORES D´APASEO
Piñeirales. Pechos, mestos, armoñosos. Ouro verdecente da serán. A cada volta da carreteira vaise redondeando pra nós a conca das Pontes. Roca e piñeiros. Un grande golfo de piñeirás aberto no cerne das montanas. Un escuro verdecer e mancholas de casas brancas. Outras mancholas brancas e recendentes âs táboas de pino. Os ollos feridos e deslombrados de choutar pol-as serras, de brincar cotas, de fixar lonxanos paralelos históricos durme no arreconchego d´iste val. O Eume eiquí tamén folga un pouquiño: un descanso d´heroe na tarde ô pé dos arboredos. Terra de dólmenes e de encantamentos. Cruce de camiños axexado por outas penedías esgrevias. O Caxado racha a armonía da serán como un berro. Con todo Pontes é un val de montana. Non ten apesares dos piñeiros isa priguiza da veiramar. Priguiza dificultosa de dicir. Casas brancas, ponte, río, noite de sábado, nova espranza pr´o día seguinte. E se non se pode dubidar da seriedade da vila: eiquí inda lonxe chegan señores d´apaseio. Ouservámolos con grande curiosidade. Ben mantidos, importantes, paso dixestivo. Hai unha ximnástica burguesa ben século dazanove pra pasear pol-as carreteiras. Con todo istes señores non me parecen ser da vila. Levan gabás desmasiado â moda. Que pracer pra un veraneante poder dicir chegado o outono:"el día...de Julio salíamos de paseo, a las tardes en Puentes de García Rodríguez y teníamos que llevar gabán". Sospeitamos chegar a unha vila de oxixenación. A cada volta da estrada precísanse augas batidas entr´os piñeirás; hai cortinas de piñeiros que figuran encobrir a surpresa do val ullán. Logo as primeiras casas, as primeiras aceras, dúas pontes paralelas e unha cruz de estradas."
Se vos interesa todavía queda máis sobre a nosa vila, cousas ben interesantes como cando dí: "Casas de artesanos vilegos. As estradas novas criaron a outra vila: perpiñaos, galerías, tendas, acacias de bola, cafés, praza con bancos, despacho dos boletíns...Luminosa, espallada, c´a presencia custante dos piñeirás dá unha impresión hixiénica, aseptica..."
Anímovos a ler esta obra por moitas razóns, algunhas delas quedan aí argumentadas polo propio texto.

viernes, 29 de mayo de 2009

Charla sobre el proceso de Boloña


Facémonos eco dunha noticia que consideramos de especial transcendencia e interese para todos vós pois GZ Nova As Pontes vai organizar unha Charla - Debate na Aula Polivalente da Casa Dopeso vindeiro día 29 deste mes ás 20.00 do serán. O obxectivo desta Charla - Debate é achegar a todos e moi especialmente á xente nova, un pouco máis de información sobre este tema.
Xurde esta iniciativa por mor do Proceso de Boloña e a implantación do novo Espazo Europeo de Educación Superior (EEES).
A súa intención é aportar información con obxectividade para que cada quen se faiga unha opinión propia sobre toda esta reforma, aínda en proceso, da universidade pública.
Para isto teñen convidados a:
- Marcos Loureiro, Responsábel Nacional dos Comités Abertos, sindicato estudantil nacionalista.

- Elena Sierra, Vicerreitora de Calidade e Novas Tecnoloxías da UdC.

- Xulio Ferreiro, Responsábel nacional de Universidade da CIG Ensino e profesor na Facultade de Dereito da UdC.

Promete estar interesante. Anímate e acude cos teus compañeiros para te informar.

martes, 19 de mayo de 2009

EPÍSTOLA A BENEDETTI


¿Sabés, maestro, estábamos aquí con la ilusión de preparar un recital de poemas tuyos en los recreos para animarte en tu pronta recuperación y vas tú y te nos moriste. ¡Qué querés! Son 88 años, toda una vida escribiendo, sencillamente y sin retóricas, como quien va por la vida respirando y caminando, y cantando al amor, y denunciando sin miedo y con fuerza a los tiranos. Sensible y fuerte a la vez. No todos pueden decirlo. Sí, ya sé, muchos no confiaban en tu poesía, tan simple y tan cercana, ¡pero tan bella! Te negaron los prestigiosos premios que las instituciones otorgan a sus grandes, pero vos tan tranquilo. Porque sabías que tenías al público que querías tener, sabías que llegaban a la gente, porque muchos cantaban tus canciones y tus letras perduraban en sus voces.

No te lo vas a creer pero tengo que darte una gran noticia. Resulta que hay quienes dicen que los jóvenes no leen, y mucho menos poesía, pero a ti sí te leen. No solo en Uruguay, tu país; aquí en este pequeño lugar del que probablemente no has oído hablar se pelean por recitarte: Sara ha hecho suyo tu "Happy birthday", ¿recordás?: "Cómo será el mundo cuando no pueda yo mirarlo/ni escucharlo ni olerlo ni tocarlo ni gustarlo?". Ángela me dice entusiasmada que ya se sabe de memoria tu poema "Todavía":"No lo creo todavía/estás llegando a mi lado/y la noche es un puñado/de estrellas y de alegrías". A Alba que nadie le quite "Yo no te pido"(¡Y eso que no han oído a Pablo cantándolo!). Noemí no se decide, le gustan todos, al final le damos "Corazón coraza"("Porque te tengo y no/porque te pienso/porque la noche está de ojos abiertos/ porque la noche pasa y digo amor"). A Paula le da vergüenza recitar pero no dice que no cuando Sara elige para ella "Piedritas en la ventana" ("De vez en cuando la alegría/tira piedritas contra mi ventana"). También Sabela, Mary, Raquel, David... seguro que me olvido de alguno. Ya ves, son macanas que los jovenes no leen, aquí te leen todos.

Ya te iré contando qué tal sale el recital.

Ahora descansa en paz, maestro, y buen viaje.

viernes, 15 de mayo de 2009

Ramón Piñeiro

Ramón Piñeiro é o persoeiro a quen lle adica A Real Academia Galega este ano o Día das Letras Galegas.
Nace en Armeá, Láncara o 31 de Maio de 1915 e fina en Compostela o 27 de agosto de 1990.
Político, escritor e filósofo. Estudou o bacharelato elemental en Lugo e en 1930 traballou como empregado de oficina nun comercio de Sarria. Durante esta época, a lectura do xornal El Pueblo Gallego espertou nel un grande interese polo movemento político e cultural de Galicia.
En 1932 instalouse en Lugo para estudar o bacharelato superior e relacionouse con mozos galeguistas lucenses, cos que participou na fundación das Mocidades Galeguistas, que posteriormente presidiu.
En 1933 asistiu á asemblea do Partido Galeguista, celebrada en Santiago de Compostela, onde coñeceu a Castelao, Alexandre Bóveda e outros galeguistas, cos que iniciou unha estreita amizade. Participou no coñecido mitin das arengas, celebrado na praza da Quintana en Santiago de Compostela o 25 de xullo de 1934, con motivo do Día de Galicia, xunto a Alexandre Bóveda, Castelao, Ramón Otero Pedrayo e outros.
En 1936 foi elixido secretario do comité provincial para o plebiscito do Estatuto de Autonomía. Co inicio da Guerra Civil Española (1936-1939) permaneceu agochado en Lugo ata que foi mobilizado e tivo que incorporarse ao bando nacional.
Ao rematar a guerra comezou os seus estudos universitarios de filosofía e letras na Universidade de Santiago de Compostela e en Madrid, e mantivo a súa militancia política clandestina. Influíu na autodisolución do Partido Galeguista e, a partir de 1943, participou na reorganización clandestina do galeguismo.
En 1946 viaxou a París coa misión de xestionar a inclusión de Castelao, aceptado por todas as organizacións galegas, como ministro do goberno de José Giral. Ao seu regreso detivérono en Madrid e condenárono a seis anos de cárcere, dos que cumpriu tres en Alcalá de Henares, Ocaña e Yeserías. Ao saír estableceuse en Santiago de Compostela e defendeu a loita cultural fronte á política, o que lle valeu as críticas doutros sectores galeguistas. Por unha banda tentou manter a estrutura clandestina do galeguismo e, pola outra, iniciar unha vía legal que levase á afirmación de Galicia como pobo nas conciencias dos máis novos. O seu fin era acadar a galeguización xeral da sociedade.
En 1950 participou na fundación da Editorial Galaxia, da que foi o seu primeiro director literario; alí iniciou a colección Grial co ensaio Siñificado metafísico da saudade, que tivo unha enorme repercusión en Galicia e Portugal porque, centrado na filosofía existencialista de M. Heidegger, definiu a saudade como “o sentimento da soidade ontolóxica do home”, co que a converteu na principal achega da cultura galego-portuguesa ao pensamento universal.
En 1963 participou na creación do Partido Socialista Galego e, entre 1966 e 1970, impartiu cursos de verán no Middelbury College de Vermont (EE UU) sobre cultura española. En 1967 ingresou na Real Academia Galega co discurso A lingoaxe e as língoas, en que defendeu a importancia da lingua como sinal de identidade dun pobo, e a finais da década de 1970 cofundou, con outros intelectuais galeguistas, o grupo Realidade Galega para defender que Galicia obtivese un Estatuto de Autonomía en igualdade de condicións ca as outras nacionalidades históricas. Tras a morte de Franco, en 1977 foi candidado ao Senado pola Candidatura Democrática Galega pola provincia de Lugo, pero non foi elixido e o seu nome soou en diversos medios de comunicación como candidato á presidencia da Xunta de Galicia. Foi deputado independente polo PSdeG-PSOE no Parlamento de Galicia durante a primeira lexislatura (1981-1985) e o primeiro presidente do Consello da Cultura Galega (1983-1990).
Incluído dentro dos autores da Xeración do 36 que conforman o Grupo Galaxia, foi un dos principais responsables do mantemento do legado cultural do grupo Nós, a través dunha serie de traballos que procuraban a vinculación de Galicia con Europa e que sentaron as bases para o reinicio da normalización cultural no país galego. Escribiu numerosos artigos en Grial e noutras publicacións de temática política e cultural, moitos deles asinados co pseudónimo Luís Veiga do Campo, ademais de limiares e artigos en obras colectivas, como A saudade en Rosalía (1952), A saudade(1953), A lingua sangue do espíritu (1959), A filosofía e o home (1963), Vicisitudes históricas da cultura galega (1975) e Castelao político (1986).
Da súa obra, que xirou ao redor da filosofía da saudade, destacan Pra unha filosofía da saudade (1953), Olladas no futuro (1974), Lembrando a Castelao (1975) e Filosofía da saudade (1984). Ademais, traduciu ao galego, con Celestino F. de la Vega, Cancioeiro de poesía céltica, de J. Pokorny (1952) e Da esencia da verdade (1956) de M. Heidegger. A súa correspondencia editouse en Cartas para os amigos (1992) e Un epistolario de Ramón Piñeiro (2000). Recibiu a Medalla Castelao (1985).

Visita este traballo de IES As Mariñas de Betanzos, unha páxina ben feita entorno á figura de Ramón Piñeiro
Máis información tela naWikipedia



miércoles, 13 de mayo de 2009

Ponte ao noso lado

"Sumámonos á defensa da nosa lingua, o noso maior patrimonio, e convidamos a exercer o dereito a vivir en galego sen nengún tipo de impedimentos nin de coaccións. No día das Letras Galegas 2009 queremos reivindicar a lingua galega como a principal soporte xerador das manifestacións do noso patrimonio cultural inmaterial. Unha lingua que foi a creadora desde a época medieval das mellores expresións da cultura galega-portuguesa. Unha lingua que nos achega a unha comunidade de falantes de máis de 200 millóns de persoas en todo o mundo e que constitúe o mellor pasaporte para tender pontes coa lusofonía. Unha lingua que nos identifica no mundo fronte á globalización e á uniformización lingüística."

Iniciativa Ponte nas ondas
Grazas a Mesturas por poñernos na onda

martes, 12 de mayo de 2009

IN MEMORIAM

Nos dejó Antonio Vega, músico y poeta, y uno de los referentes del pop español. Con su grupo Nacha Pop compuso la banda sonora de la juventud de los 80 que, como ellos, deambulaban por pubs y discotecas llenos de vida y de ilusión. Recuerdo el Clangor, La Facultad, El Dúplex, Black y tantos otros en los que sonaban sus canciones y Chica de ayer ponía el broche de oro a las mágicas noches en Santiago. Hoy, 20 años después, lugares y melodías permanecen en nuestra memoria como huella imborrable de lo que para muchos fueron los mejores años de nuestras vidas...


Por siempre, Antonio Vega.



lunes, 11 de mayo de 2009

Por Mario Benedetti


Queremos sumarnos á iniciativa de Pilar del Rio, esposa de Saramago, que solicita leamos a poesía deste insigne poeta pola súa saúde, en este momento un tanto escasa, pois atópase con un grave problema do que esperemos se recupere de camiño. Todos xuntos podemos sumar sinerxias para acadar este fermoso obxectivo que nos propón Pilar.

Asemade, Gabriel Impaglioni, na revista virtual Isla negra, (quizáis por unha das tres casas que tiña en Chile outro poeta,Pablo Neruda? ) convócanos a ler poesía neste mes sempre relacionado con ela, mes do renacemento, da luz...para nós tamén das letras galegas que deben este día á súa poeta máis insigne-Rosalía de Castro- que tal día como outro 17 de Maio adicara a súa obra Cantares galegos a outra escritora, Fernán Caballero.

Por todos estes motivos, e aínda sen eles, quérovos propor ler estes poemas que siguen de Mario Benedetti e seguir a ler máis neste enlace, onde atoparedes aqueles que todos poderemos recitar no noso centro esta semana aproveitando os momentos de lecer.

Saúde e poesía.

"...Mi aire se acaba como agua en el desierto,
mi vida se acorta pues no te llevo dentro.
Mi esperanza de vivir eres tú, y no estoy allí..."

ME SIRVE Y NO ME SIRVE

La esperanza tan dulce
tan pulida tan triste
la promesa tan leve
no me sirve

no me sirve tan mansa
la esperanza

la rabia tan sumisa
tan débil tan humilde
el furor tan prudente
no me sirve

no me sirve tan sabia
tanta rabia

el grito tan exacto
si el tiempo lo permite
alarido tan pulcro
no me sirve

no me sirve tan bueno
tanto trueno

el coraje tan dócil
la bravura tan chirle
la intrepidez tan lenta
no me sirve

no me sirve tan fría
la osadía

sí me sirve la vida
que es la vida hasta morirse
el corazón alerta
sí me sirve

me sirve cuando avanza
la confianza

me sirve tu mirada
que es generosa y firme
y tu silencio franco
sí me sirve

me sirve la medida
de tu vida

me sirve tu futuro
que es un presente libre
y tu lucha de siempe
sí me sirve

me sirve tu batalla
sin medalla

me sirve la modestia
de tu orgullo posible
y tu mano segura
sí me sirve

me sirve tu sendero
compañero

Mario Benedetti,
Letras de Emergencia (1969-1973)

lunes, 4 de mayo de 2009

Remata a semana adicada ao libro

Hoxe damos por concluídos os actos adicados ao Día do libro (23 de abril) que no noso centro exténdense por uns días.
Dende a Biblioteca colaboramos coas nosas aportacións a outras actividades promovidas por departamentos e polo centro.
Estas son algunhas coas que contamos este ano:

-Exposición de poemas de distintos autores: Esta actividade vén a abondar na intención de facilitar e mellorar a relación dos nosos lectores coa poesía. Xa contamos este curso coa poeta santiaguesa Berta Dávila, regalamos poesía en febreiro e sorteamos libros de poemas (Neruda e a propria B.Dávila) entre os usuarios da nosa biblioteca.

-Mercadiño solidario: Un ano máis colaboramos coa ONG Mundo Cooperante a prol de moitos proxectos de axuda e cooperación que desenvolven en países desfavorecidos do noso planeta. O mercadiño de libros está creado a partires das xenerosas doazóns de todos os membros da comunidade educativa do noso centro. Nós somos tamén quen mercamos os que outros traen, aínda que este ano trasladámolo, a petición de Rosa López ( responsable da ONG en Coruña), á Barha Party que por segundo ano se celebra na nosa vila, coa colaboración do Concello, e alí atopamos moitos veciños da vila realmente solidarios.


-Exposición de libros: A aventura era o tema central das nosas lecturas durante este curso polo que reunimos un nutrido grupo de libros dos nosos fondos e pedimos a Fundación Germán Sánchez-Ruipérez unha selección de títulos en distintas linguas. Con todo isto resultou unha boa mostra deste xénero.


-Rincón de Machado:Coincidindo co setenta aniversario da morte de Antonio Machado, colocamos na entrada do centro un rincón adicado ao poeta sevillano, profesor de francés, cos seus poemas impresos en follas de colores cos que invitabamos a ler aos nosos alumnos e levalos para casa, uns exemplares da nosa biblioteca e unha gran foto cos datos básicos da efeméride completamos este espazo.

-Certame literario: Coas bases publicadas no blog do club de lectura, os cartaces espallados polo centro, tras recoller os traballos presentados, lelos e valoralos, fallamos o "II Certame literario Biblioteca Moncho".

lunes, 27 de abril de 2009

Consejos para vivir mejor: LEE COSAS SANAS, NO ENGORDAN, 0% MATERIA GRASA.

RECETA: ENSALADA MIXTA DE BUENAS LECTURAS. PLATO ESPECIAL DE LA CASA PARA 3º Y 4º DE ESO.

INGREDIENTES:


  • AVENTURAS:
    La leyenda del Rey Errante, Laura Gallego. Ed.SM, Barco de vapor

Walid es un caprichoso principe árabe aficionado a la poesía. Desea ganar un certamen de poesía pero nunca lo logra porque Hammad, un humilde tejedor de alfombras, siempre le gana. Walid planea vengarse de él separándolo de su familia y obligándolo a hacer tareas imposibles en su palacio. Así, le pide que teja una alfombra en la que se represente toda la historia de la humanidad. Hammad logra lo que parecía imposible, pero muere abandonado y solo. Y entonces comienza el calvario del joven principe, ya que la alfombra parece tener un poder diabólico.

En este libro encontrarás aventuras en el desierto, bandidos rebeldes, personajes malvados, verdaderos amigos,y, por supuesto, una historia de amor.






El año de Gracia, Cristina Fernández Cubas. Editorial Tusquets.

Daniel es un joven seminarista que, tras la muerte de su padre, abandona su reclusión y vuelve a su casa. Una vez en ella, su hermana Gracia decide regalarle un año sabático para que conozca mundo. Daniel acaba embarcándose con un capitán borrachín y un siniestro marinero que planean algo turbio. pero no lograrán su fin. Naufragan y solo Daniel salva su vida. Al igual que Robinson Crusoe tendrá que aprender a sobrevivir en un entorno hostil... pero las cosas no son lo que parecen.

En este libro encontraréis aventuras, extraños animales domésticos, un pastor de ovejas loco y un final bastante sorprendente.




  • TERROR:
    Luces de septiembre, Carlos Ruíz Zafón. Ed. Booket.

Simone Sauvalle se ve obligada a buscar un trabajo tras la muerte de su marido. Junto con sus hijos, irene y Dorian, se traslada a un pequeño pueblo costero en que empieza a trabajar como ama de llaves en la casa de un amable constructor de juguetes, Lazarus Jann, quien vive con su esposa enferma (a quien nadie ha visto jamás) en un caserón lleno de juguetes y autómatas. Irene hace buenas amistades, incluso conoce a un chico que le gusta, Ismael. Todos son felices en el pequeno pueblo hasta que un día...






Aquí pasarás miedo pero también vivirás una apasionante historia de amor a bordo de un velero.





  • INTRIGA:
    La muerte del cisne, Fernando Lalana. Alfaguara, serie Roja.
  • Elisa y Carlota tienen una extraña relación en la que se mezclan la amistad y la rivalidad. Comparten una gran pasión: el ballet clásico. Cuando deciden presentarse a un concurso, sus vidas cambiarán radicalmente su rumbo. Carlota, la inesperada ganadora, hallará el camino a la muerte. Elisa se verá envuelta en una complicada trama de amor y odio al que la conduce su relación con César, el cámara encargado de grabar el video que ha de presentar al concurso maldito… Celos profesionales, ambiciones desmedidas, dobles apariencias, seres sin escrúpulos que la llevarán al descubrimiento inesperado del motivo y autor del asesinato de su amiga.





  • AMOR Y ARTE
    La joven de la perla, Tracy Chevalier. Punto de Lectura.

    Griet es una joven muchacha, pobre y sin cultura, que entra a trabajar como criada en casa del pintor Johannes Vermeer. Allí será la encargada de la limpieza del estudio del pintor, en el que no puede cambiar de sitio nada. También cuidará de sus hijas, entre las que destaca Cornelia, caprichosa y malévola, quien estará siempre pendiente de los pasos de la joven sirvienta. Griet está sola en un mundo donde su único confidente es Pieter, el hijo de un carnicero. Vermeer empezará a fijarse en la joven y entre ellos nacerá una platónica historia de amor que la familia del pintor no está dispuesta a tolerar
    Esta novela, ambientada en Holanda, siglo XVII, no narra hechos reales pero está basada en la vida del pintor holandés Johannes Vermeer y recrea una historia ficticia a partir de su retrato La joven de la perla. Os gustará a los amantes de la pintura, de la historia y de las historias de amor.


  • CUENTOS MODERNOS
    Caperucita en Manhattan, Carmen Martín Gaite. Editorial Siruela
Sara Allen es una niña de 10 años que vive en el barrio neoyorkino de Brooklyn. Al otro lado del río Hudson, en Manhattan, vive su abuela, una moderna viejecita algo chiflada (según el padre de Sara) a la que la niña desea visitar, pues le apasiona su vida. Todos los sábados, Sara y su madre, una mujer obsesionada con hacer tartas de fresa, cruzan la ciudad para visitar a la abuela. A Sara le encantaría hacer sola ese trayecto, pero su asustadiza madre no le deja, pues la ciudad es peligrosa. Sin embargo, un buen día Sara desobedece y empezará una extraña aventura en la que tendrá mucho que ver una estrafalaria mendiga, Miss Lunatic.





AQUÍ ENCONTRARÁS MÁS

sábado, 25 de abril de 2009

Os agasallos dos outros blogs

Todos os que facemos posible este blog queremos agradecer os moitos agasallos e reconocementos que estamos a recibir nestes días doutras bibliotecas amigas.
Debemos empezar polo Recanto do Mik, encantador blog da biblioteca do CEIP Mestres Goldar de Vigo do que nos sentimos deudores pois hai tempo que o coñecemos e temos aprendido moito del. Agasállannos con moita fantasía e oito desexos, nós compartimos os seus e esperamos se cumplan seguindo as regras desta cadea que son:

-Comentar no blog de quen nos convidou.
-Comentar no blog dos nosos convidados para que saiban do agasallo
-Mencionar as regras.

Os desexos son:
1) Inventar uns lentes máxicos para ver sempre a cara positiva das cousas.
2) Ter un saco inesgotable de historias que contar, como Sherezade.
3) Vivir a vida co espíritu de Peter Pan.
4) Dar a volta ao mundo en 80 días.
5) Descubrir a Biblioteca dos Libros Olvidados.
6) Explorar novos mundos a bordo do Enterprise.
7) Ser quen de dibuxar un sorriso na cara dos que nos arrodean.
8) Ter unha variña máxica para facer realidade os desexos que saen do corazón.

Do blog da biblioteca do IES Fernando Esquío e do IES Ollos Grandes recibimos outro novo agasallo. Este convírtenos nun "Blog Maneiro", que significa "Blog xeitoso" o que conleva certas obrigas como :

- Exhibir a imaxe do premio “Olha que blog Maneiro”.
- Exhibir o nome do blogue que concedeu o premio.
- Indicar outros 10 blogues propostos para seren maneiros.
- Comunicar o premio aos blogues seleccionados.
- Publicar as regras.
- Comprobar que os blogues premiados seguen as normas.



Por último, esperemos non sexa o derradeiro, recibimos de Os leóns de Medeiros, blog dos usuarios da biblioteca do CEIP Medeiros o selo violeta que como eles mesmos din :
“O Selo Violeta representa as sensações que a cor violeta traz para a nossa mente. Este prêmio é dado aos blogs que têm algumas das sensações da cor violeta. São algumas delas: magia, encantamento, graciosidade, magnetismo... e tudo aquilo que parece mágico".

Este selo obriga a expoñer estas regras:

-Exhibir o Selo Violeta no blog xunto coas regras.
-Indicar cantos blogs consideras que merecen este selo.
-Avisar aos indicados, non hai que esquecerse diso!
-Escribir dous poderes máxicos que xa imaxinaches ter.

Nós consideramos que son moitos os blogs que deben recibir todos estos agasallos e cremos que todos os que lean isto pódense considerar distinguidos con eles.
Aí van algúns:

Os trasnos dos libros
Pasa Páxina
Paxaros na cabeza
Punto de encontro
Salcedoteca
Un rato na biblioteca
Unha lagoa de libros
Vilán
Wences-leo
Ó carón da lúa

miércoles, 22 de abril de 2009

Lúa más eu

Este é o título do relato de Claudia Pico Martínez de 1º ESO B ven de acadar hoxe mesmo un premio no I Certame de relatos curtos "Amigos para sempre"
Estaba organizado polo Consello da Xuventude de Galicia.
A Editorial Sálvora lanzou un libro cun total de vinte relatos, entre os que se atopan os gañadores do certame e outros seleccionados de entre os participantes.
Un tanto por cen dos beneficios das vendas deste libro destinarase á Asociación protectora de animais e plantas de Lugo.
Parabens para esta prometedora escritora, un orgullo que estea no noso centro e unha iniciativa da CXG que compartimos e apoiamos.

O texto comeza así: " Era unha tarde de outono, había pouco que escampara e pediralles ós meus pais permiso para ir apañar algúns cogomelos ó piñeiral máis próximo, estaba situado xusto ó lado da estrada principal do lugar. Collín o bocadillo de xamón que me acababa de preparar a avoa, metín o caravel debaixo do brazo e encamiñeime pola estrada adiante ata que pasados uns cinco minutos cheguei ao devandito piñeiral, crucei a estrada e comecei a adentrarme por entre os matorrais e os piñeiros. Entre tanto ía cavilando e preguntándome como sería o lugar de Ribacova se nel houbese algún neno máis ca eu, de seguro que así tería con quen xogar ó escondinte e ó pilla-pilla, pois eu soa non podía e mamá, papá e a avoa tiñan sempre moito que facer co gando..."

Se queredes ler o texto completo tédelo neste enlace.




martes, 21 de abril de 2009

Estamos seleccionados


Acabámonos de enterar, efectivamente estamos seleccionados no III Premio Espiral Edublogs 09. Os nosos bolgs: Felices Lecturas, Felices Pesadelos e Felices Aventuras (estes dous son do club de lectura e actualmente En obras) resultaron finalistas na categoría de blogs de centro.
Este premio pretende como alí se di:

  • Valorar la importancia y repercusión de los blogs en la educación, como herramienta didáctica para el desarrollo de contenidos curriculares y motivación de los alumnos.
  • Reconocer el trabajo de muchos profesores y profesoras en la red demostrando su utilidad pedagógica.
  • Servir de escaparate motivador de una corriente educativa dentro de la blogosfera, que ayuda a la generalización del uso de las TIC en el aula.
  • Favorecer cauces de opinión y debate sobre la necesidad de avanzar en el uso de los blogs en el entorno educativo.
O mellor premio é estar seleccionado pero si chegamos á final teremos que estar en Madrid o día 6 de Xuño aínda que o resultado conocerémolo antes, alá polo 4 de Maio.

Parabéns a todos os que fan posible este blog, os que creron nel desde un principo.


domingo, 19 de abril de 2009

Encontros en Santiago dos centros do Plan de Mellora das Bibliotecas escolares,17-18 de abril 2009

O 16 e 17 de abril celebramos en Santiago os Encontros do Plan de Mellora de bibliotecas escolares 2008/2009.
Nestes encontros reunímonos os responsables das bibliotecas escolares integradas no Plan de Mellora de bibliotecas.
A nosa biblioteca forma parte do Plan de Mellora dende este curso, é dicir, que somos do PLAMBE 4, pois hai tres anos que empezaron estas axudas para mellorar a calidade das nosas bibliotecas.
Estes Encontros serviron para recibir formación sobre diferentes aspectos da biblioteca escolar, para intercambiar experiencias, e para tomar contacto cos compañeiros doutros centros escolares de toda Galiza.


martes, 14 de abril de 2009

Un novo material ao voso dispor

Dende hoxe, o noso blog conta cun novo enlace que podedes ver na parte estreita, no índice.

É unha fonte de datos da realidade de case os dous últimos séculos, contada día a día, dende 1881 ata hoxe, proporcionada polo díario La Vanguardia . Unha interesante hemeroteca onde consultar calquera acontecemento ocorrido neste período, onde buscar as efemérides: primeira viaxe á Lúa, inicio ou final da Guerra Civil española, Maio do 68, asasinato de Kennedy ou Martin Luther King, e outros moitos e interesantes temas, dificiles de atopar noutras canles.

Puxemos unha data ao chou e saleunos isto.
Gracias ao blog mesturas por compartir esta información

jueves, 9 de abril de 2009

LIGERO DE EQUIPAJE.

Este año, que se cumplen setenta de la muerte de Antonio Machado, he estado releyendo los últimos capítulos de la biografía que Ian Gibson dedica al poeta: Ligero de equipaje. La vida de Antonio Machado (Punto de Lectura, 2007). El último viaje de Machado es largo: es un peregrinaje que comienza en noviembre de 1936, fecha en la que el poeta huye de Madrid y de la guerra – eso, sí, con su familia: su madre y su hermano José junto con su esposa y sus tres hijas-. Antonio Machado se siente viejo y está enfermo. Pero el poeta no deja de escribir, ahora defendiendo la causa republicana. Primero en Rocafort, Valencia, donde Machado pasa un tiempo relativamente tranquilo, rodeado de limoneros y naranjos, de fuentes y de luz, y recibiendo la visita de intelectuales y amigos que se preocupan por su deteriorada salud. En 1938 debe trasladarse a Barcelona. Es el principio del fin, ya no habrá retorno ni paz. En Barcelona, Machado y su familia viven en La Torre Castañer, un palacete del siglo XVIII en el que el poeta no se siente cómodo. De esta vivienda recordará dos años más tarde su hermano José:”Grandes habitaciones. Salones con profusión de espejos en marcos dorados, piano antiguo, cornucopias, litografías que amarilleaban por el tiempo y grandes y magníficas arañas.[…] continuar


martes, 17 de marzo de 2009

FELICIDADES, MAESTRO

Ayer celebró su cumpleaños Francisco Ayala, tan contento y en compañía de Carolyn Richmond, su mujer. Ni más ni menos que 103, una edad estupenda. Da gusto verlo y da gusto leerlo, activo aún con 103, y lúcido e irónico, también con ciento tres. Su secreto, la miel. Eso sí, la toma desde que era un niño.

Si la memoria no me falla, yo conocí a Francisco Ayala con diecisiete o dieciocho años. Descubrí Muertes de perro, un libro que cuenta, a través de un narrador testigo, la caída de un dictador de un imaginado país caribeño. Aunque no hay un único punto de vista, sino un juego de perspectivas que obliga al lector a permanecer atento, es un libro que se lee con agrado. ¿Hoy en día lo leería un adolescente con agrado? Por si se da el caso, la editorial Vicens Vives ha editado Muertes de perro en su colección juvenil Clásicos Hispánicos.
Es un lujo poder leer a un clásico que aún está vivo, y es un lujo que a este escritor granadino nacido en 1906 no le asusten los avances tecnológicos del siglo XXI. Quiere estar en el mundo de hoy, no en el de hace cincuenta años, decía ayer a los periodistas; por eso se ha apuntado a la moda de las nuevas tecnologías y cuenta con una página en Facebook.
Este interés por los medios electrónicos no le impide mostrar su preocupación por el abandono del hábito de lectura, consecuencia inmediata del avance de los medios de comunicación audiovisuales. En su artículo "El nuevo analfabetismo"(Palabras y letras, Edhasa) Ayala alerta de que "el mensaje recibido pasivamente a través de la vista y el oído rebaja el nivel de atención hacia las artes alfabéticas, con el consiguiente deterioro del lenguaje, que es también deterioro del pensamiento, íntimamente unido éste a la facultad de expresarlo".[...] La pérdida del hábito de leer atrofia las capacidades imaginativas y las capacidades raciocinantes. Las nociones absorbidas por la vista tienen un carácter sensorial directo y tienden a provocar en el sujeto una reacción inmediata, quizá irreflexiva, en contraste con las nociones adquiridas a través de la letra impresa, que exige una elaboración mental por parte del lector, despertando así las potencias intelectuales tanto como la actividad imaginativa, y estimulando su conciencia crítica."


domingo, 8 de marzo de 2009

Día Internacional da muller


Todos nós – homes e mulleres, soldados e axentes de mantemento da paz, ciudadanos e líderes – temos a responsabilidade de contribuír a eliminar a violencia contra a muller. Os Estados deben cumplir coas súas obligacións de previr a violencia, enxuiciar aos perpetradores e proporcionar reparacións ás víctimas. E cada quen de nós debe falar claramente na familia, no lugar de traballo e na comunidade, de modo que cesen os actos de violencia contra a muller.

Ban Ki-moon, Secretario Xeneral das Nacións Unidas

Estas e outras son algunhas das manifestacións que poden facer que a situación da muller na nosa sociedade e no mundo enteiro cambie.
Non debemos olvidar que somos máis da metade da poboación do noso país, aínda hai un 5% de analfabetas pero ocupamos máis prazas universitarias. Temos 1,2 fillos, disfrutamos menos do ocio que os varóns pero levamos unha vida máis saudable, cometemos menos delitos, gústanos ser independentes, xa non somos só nais e esposas pero seguimos levando o peso do fogar pois fronte aos homes que lle dedican tres horas nós dedicámoslle sete horas, tamén nos ocupamos máis dos fillos. As mulleres casámonos máis tarde que as nosas nais e avoas e apesar do tópico sobre o tempo que as mulleres tardan en arreglarse, as actuais só dedicamos 50 minutos ao día ao aseo persoal e menos de oito horas ao descanso, segundo un estudo do Instituto da Muller.

Estamos nesta situación, que aínda pode mellorarse ben, grazas a outras moitas mulleres que abriron novos camiños como Emilia Pardo Bazán ( 1852-1921) que ademais de ser unha figura das letras, defendeu activamente os dereitos da muller. Foi profesora universitaria e tivo unha vida íntima escandalosa para a súa época.
Emmeline G. Pankhurst (1858-1928) foi sufraguista británica. Dirixiu no seu país o movemento a favor do voto da muller. Foi encadeada varias veces e morreu poucas semanas despois de lograr o seu obxectivo.
Margaret Sanger (1883-1966) creou a primeira clínica de planificación familiar en New York, en 1916. Loitou para que os anticonceptivos formaran parte dos dereitos das mulleres.
Clara Campoamor (1888-1972) abogada española, en 1931 fundou a Unión Republicana Femenina. Foi unha das tres primeiras deputadas, xunta a Victoria Kent e Margarita Nelken, que obtivo un escaño no Parlamento da nosa II República.
Esta é unha pequena lista pero a estas mulleres podíamos engadir outras como Federica Montseny, Simone de Beauvoir, Rita Levy Montalcini, Indira Ghandi, Simone Veil, Gro Harlem Brundtland, Aung Sang Suu Kyi, Rigoberta Menchú...

Todas elas merecerían unha homenaxe, pero neste ano da ciencia, dende o departamento de Bioloxía, Xeoloxía, Matemáticas en colaboración cos alumnos de 4º PDC, os de 1º,2º,3º da ESO de Atención Educativa e 1º de BAC quixeron rendirlle o seu especial tributo a un ben escollido grupo de mulleres ligadas ao mundo da ciencia, dende a antigüidade ata os nosos días. Lográrono cunha exposición de carteis informativos, apoiados por libros e material didáctico e a elaboración de cuestionarios sobre a información exposta.
O departamento de Lingua Castelá tamén aportou datos doutras mulleres de ámbitos diferentes.

Con todo este material lograron o que podedes ver a continuación.