miércoles, 24 de abril de 2013

A verdadeira e xamais contada historia da Casa Encantada. Por Tamara Pérez (3º de ESO)



Que escuros segredos rabuñan as túas paredes coma berros afogados na noite!


     O primeiro dono do que hoxe se chama “A Casa Encantada” foi José María Cabarcos Yáñez. Foi precisamente o que mandou construíla.
      Instalouse alí coa súa familia, coa que tivo moita felicidade ata que a súa muller se volveu alcohólica. Aquela muller, segundo a miña fonte, bebía todo tipo de bebidas alcohólicas e non coidaba dos fillos nin da casa; era o propio José María o que tiña que facelo.
      A muller, ao estar bébeda, moitas veces ía polas tendas da vila para conseguir os mellores abrigos de pel, e non os pagaba. Chegaba con eles á casa, pero ninguén pensaba que non estiveran pagos.
      Cando José María se decatou do que facía a súa muller, pagou ata onde lle chegaron os posibles, que non eran poucos, e aínda lle quedou xente á que lle pagar. Quedou sen cartos algúns e suicidouse cortando o pescozo no lousado da casa. 
     A muller de José María Cabarcos non podía quedar soa, pois dependía total ou parcialmente do alcohol, e levouna unha das súas fillas para A Coruña. Esta filla estaba casada cun cabo e vivían nunha casa moi grande.
     Dúas fillas desta muller vivían na Coruña, un fillo aquí nas Pontes, e dous en Cuba.
      A muller viviu alí os anos que lle quedaban tal e como os vivía na súa anterior casa: empobrecendo a familia e bebendo sen parar, pero desta volta fóra da casa para que a súa filla non a vira, de tal xeito que un día non regresou á casa e comezaron a buscar nela.
     A busca non daba ningún froito e tiveron que avisar á garda civil, que a atopou morta nunha rúa cunha botella na man.
       Xa pasados moitos anos dende que a casa encantada quedou baleira,  un  home  de  negocios  mercou  a  casa  e  instalou  alí unha granxa á que acudía moita xente mercar porcos, galiñas, vacas, e a levar estas últimas ao boi.
     Aquel home gañaba moitos cartos coa granxa,  pero un día deu en desaparecer sen que ninguén se decatara do por que, nin do como, nin do onde.
      Ninguén é quen de dicir por que esta casa fai que todos os que habitan nela morran ou desaparezan, por iso se inventaron as lendas urbanas das pantasmas, que probablemente foran os consumidores de droga que alí houbo ata pouco hai; ata que taparon as entradas da vivenda para que ninguén puidese acceder a ela.

lunes, 22 de abril de 2013

miércoles, 3 de abril de 2013

Club de Lectura de Adultos. Lecturas do 3º trimestre




Seda. Alessandro Baricco. Rinoceronte Editora. Tradución:  María Cristina González Piñeiro . "Un bo día, un amigo contoume que un devanceiro seu tiña un oficio un tanto estraño. Partía unha vez ao ano, cruzaba o mundo, meses despois chegaba a Xapón, compraba ovos de vermes da seda, regresaba a Italia e vendíaos. O resto do ano descansaba. Estabamos esquiando cando me contou esta historia. Detívenme, saquei os esquís e comecei a pensar e a lle dar voltas, e non parei de facelo ata que escribín a última páxina." Así explica o autor a xénese do seu relato. Influenciado por Céline, Salinger, McEnroe, Stanley Kubrick, Walt Disney, Liberatore..., Alessandro Baricco é o escritor italiano vivo máis internacional. "Seda é unha historia antes de ser un libro. É, sobre todo, unha historia. E ás historias esváranlles as fronteiras".    (Nota da editorial)








La mujer es una isla. Auður Ava Ólafsdóttir . Alfaguara editorial.
Traducción: Elías Portela.
La protagonista de esta pequeña gran historia es una mujer de treinta y tres años cuyo marido acaba de pedirle el divorcio. Decidida a dar un giro radical en su vida, y tras la profecía de una médium que le asegura que en una distancia de 300 kilómetros ganará la lotería y conocerá a tres hombres –uno de los cuales será el amor de su vida–, emprende un viaje siguiendo la ruta que rodea Islandia. No irá sola: Tumi, el hijo de una amiga en apuros, dos muñecos de peluche, y una caja de libros y de cedés la acompañarán en el camino. (Nota de la editorial)

viernes, 22 de marzo de 2013

CERTAME CURTAMETRAXES



  
Desde a nosa Biblioteca convócase un certame de curtametraxes coas seguintes bases:

  1. A convocatoria vai dirixida a toda o alumnado matriculado durante o curso 2012-13 no IES Moncho Valcarce.
  1. Os cortos poderán estar rodados tanto en lingua galega como en lingua castelá.
  1. O traballo pódese presentar a título individual ou en grupo. O número máximo de compoñentes dun mesmo grupo será o de 5 membros.
  1. As produccións terán unha duración de entre 5 e 15 minutos. Serán presentadas en formato compatible con PC.
  1. Temática: o traballo terá que estar inspirado na Casa Encantada de As Pontes (misterios, pantasmas, mortes estranas e inesperadas,...).
  1. Establécese unha categoría única.
  1. Haberá tres premios:
            1º Premio: Lote películas e CDs musicais.
            2º Premio: Lote películas.
           3º Premio: Lote material escolar.

    8. As produccións presentaranse asinadas cun título e un pseudónimo paro o autor individual ou grupo. Nun sobre pechado figurará a identidade do autor/autores e o seu curso.

    9. Os traballos orixinais entregaranse na biblioteca do IES. O plazo de admisión finaliza o venres 24 de maio de 2013.

    10. O xurado estará composto por membros (profesores e alumnos) do Clube de lectura “A Casa Encantada”.

    11. O acto de entrega dos premios terá lugar na biblioteca do centro nunha data aínda sen determinar.

    12. As curtametraxes presentadas poderán ser proxectadas na biblioteca e/ou incluídas no blog da mesma.

    13. A participación no Certame implica a total aceptación destas bases.



                                                                             As Pontes, a 22 de marzo de 2013






viernes, 8 de marzo de 2013

Certame literario: A casa encantada. Relatos gañadores(I)

Casa abandonada (Detroit)
Xa temos os gañadores do Certame literario "A casa encantada".
Os gañadores do primeiro premio son:
1º ciclo da ESO: Nerea Guerreiro Santalla, de 2º de ESO- Ler: A casa de Mariña.
2º ciclo da ESO: Tamara Pérez Permuy, de 3º de ESO- Ler: O asasino da casa encantada.
Bacharelato: Carmen López Chao, de 1º de bacharelato. Ler: La casa encantada.

Esperamos que disfrutedes coa lectura.
Noraboa ás tres!

miércoles, 27 de febrero de 2013

Stéphane Hessel

Ha muerto Stéphane Hessel, el inspirador del 15-M,  el intelectual que nos despertó de la modorra, de la siesta tonta, del inconsciente letargo,  atrapados como estábamos entre la resignación y la indiferencia.

He aquí sus palabras, su herencia. Descanse en paz.

"Os deseo a todos, a cada uno de vosotros, que tengáis vuestro motivo de indignación. Es un valor precioso. Cuando algo te indigna como a mí me indignó el nazismo, te conviertes en alguien militante, fuerte y comprometido. Pasas a formar parte de esa corriente de la historia, y la gran corriente debe seguir gracias a cada uno. Esa corriente tiende hacia mayor justicia, mayor libertad, pero no hacia esa libertad incontrolada del zorro en el gallinero. Esos derechos, cuyo programa recoge la Declaración Universal de 1948, son universales. Si os encontráis con alguien que no se beneficia de ellos, compadecedlo y ayudadlo a conquistarlos."

"Es cierto, las razones para indignarse pueden parecer hoy menos nítidas o el mundo, demasiado complejo. ¿Quién manda?, ¿quién decide? No siempre es fácil distinguir entre todas las corrientes que nos gobiernan. Ya no se trata de una pequeña élite cuyas artimañas comprendemos perfectamente. Es un mundo vasto, y nos damos cuenta de que es interdependiente. Vivimos en una interconectividad como no ha existido jamás. Pero en este mundo hay cosas insoportables. Para verlo, debemos observar bien, buscar. Yo le digo a los jóvenes: buscad un poco, encontraréis. La peor actitud es la indiferencia, decir «paso de todo, ya me las apaño». Si os comportáis así, perdéis uno de los componentes esenciales que forman al hombre. Uno de los componentes indispensables: la facultad de indignación y el compromiso que la sigue." "A los jóvenes, les digo: mirad a vuestro alrededor, encontraréis los hechos que justifiquen vuestra indignación —el trato a los inmigrantes, a los sin papeles, a los gitanos—. Encontraréis situaciones concretas que os llevarán a emprender una acción ciudadana fuerte. ¡Buscad y encontraréis!"


miércoles, 13 de febrero de 2013

14 de febreiro, poesía, bombóns...e amor


Fotograma da película Chocolat, de Lasse Hallström (2000)

Desde o Club de Lectura "A casa encantada" queremos convidarvos a que celebredes o Día dos Namorados  descubrindo a dozura da poesía. Así que o xoves 14 de febreiro @s alumn@s do Club repartirán durante os recreos un poema e un bombón a todos os que pasedes pola Biblioteca.  Temos poemas de riquísimo chocolate e bombóns de José Zorrilla, Luis Cernuda, Mario Benedetti, Alfonsina Storni, Pablo Neruda, Luis Alberto de Cuenca, Pilar Pallarés, Bernardino Graña, Berta Dávila e Ana Romaní.  Animádevos!

Related Posts with Thumbnails